Η αορτική βαλβίδα βρίσκεται μεταξύ της αριστερής κοιλίας της καρδιάς και του μεγάλου αγγείου του σώματος, την αορτή. Όταν η βαλβίδα ασβεστοποιείται, τότε μιλάμε για στένωση της αορτικής βαλβίδας. Όταν η βαλβίδα είναι πολύ χαλαρή και δεν είναι στεγανή, τότε μιλάμε για ανεπάρκεια της αορτικής βαλβίδας. Αυτές οι δύο καταστάσεις προκαλούν συμπτώματα και απαιτούν κάποια στιγμή χειρουργική αντικατάσταση με προσθετική βαλβίδα.
Τύποι προσθετικών βαλβίδων
Υπάρχουν δύο τύποι προσθετικών βαλβίδων, οι βιολογικές και οι μηχανικές. Οι βιολογικές παρασκευάζονται κυρίως από βόειο ή χοίρειο περικάρδιο. Φαίνεται ότι οι βαλβίδες με βόειο περικάρδιο παρουσιάζουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, περί τα 15 χρόνια, χωρίς την ανάγκη αντιπηκτικής αγωγής, αλλά μόνο ασπιρίνης. Οι βαλβίδες αυτές καθηλώνονται κλασικά με ράμματα, ενώ υπάρχουν και βαλβίδες που χρησιμοποιούνται χωρίς ή με ελάχιστα ράμματα. Οι βιολογικές βαλβίδες ενδείκνυται να χρησιμοποιούνται σήμερα σε άτομα μεγαλύτερα των 70 ετών σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του 2017 της Αμερικανικής Καρδιολογικής & Καρδιοχειρουργικής εταιρείας. Οι μηχανικές κατασκευάζονται από υλικά όπως τιτάνιο ή πυρολυτικό άνθρακα. Έχουν πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής συγκριτικά με τις βιολογικές, αλλά ο ασθενής είναι υποχρεωμένος να παίρνει αντιπηκτικά, προκειμένου να διατηρείται η φυσιολογική λειτουργία της βαλβίδας. Ο έλεγχος των φαρμάκων γίνεται με ένα τεστ αίματος, το INR, του οποίου η φυσιολογική τιμή είναι 0.8-1.25, ενώ στις περιπτώσεις των μηχανικών βαλβίδων απαιτείται να είναι μεταξύ 2.0 - 3.0. Τώρα πλέον υπάρχουν εγκεκριμένες από τον FDA των ΗΠΑ βαλβίδες, με ειδική κατασκευή (On-X®Cryolife), οι οποίες λειτουργούν ομαλά με μειωμένη αντιπηκτική αγωγή (χαμηλό INR 1.5-2.0), τρεις μήνες μετά την επέμβαση, με συνέπεια να αποφεύγονται τα προβλήματα από την μακροχρόνια αντιπηκτική αγωγή.
Η βελουδινη επέμβαση
Από το 1996, όταν ο Cosgrove εκτέλεσε την πρώτη ανάλογη επέμβαση, η προσπάθεια των καρδιοχειρουργών έχει επικεντρωθεί στη μικρότερη παρέμβαση στον
αναισθησία. Ο καρδιοχειρουργός αφού ανοίξει την αορτή αφαιρεί την κατεστραμμένη βαλβίδα του ασθενή και τοποθετεί τη νέα βαλβίδα. Η χειρουργική επέμβαση διαρκεί 2 με 3 ώρες.
Τα 12 πλεονεκτήματα
- Δεν απαιτείται διάνοιξη του περικαρδίου
- Μειωμένη απώλεια αίματος
- Μείωση παραμονής στη ΜΕΘ στο μισό
- Ελάχιστος πόνος - άμεση κινητοποίηση
- Μειωμένος κίνδυνος λοιμώξεων
- Ελαχιστοποίηση παραβαλβιδικής διαφυγής
- Ελαχιστοποίηση αναγκαιότητας τοποθέτησης μόνιμου βηματοδότη
- Ελάχιστες μετεγχειρητικές επιπλοκές
- Παραμονή στο νοσοκομείο για 4-5 μέρες
- Ταχύτερη ανάρρωση
- Ταχύτερη επιστροφή στην κανονική ζωή
- Εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα
Ο σχεδόν μηδενικός κίνδυνος παραβαλβιδικής διαφυγής και τοποθέτησης μόνιμου βηματοδότη, προβλήματα που οδηγούν σε μικρότερη επιβίωση των ασθενών, καθώς και η δυνατότητα επιλογής της κατάλληλης από όλη την γκάμα των βαλβίδων, ανάλογα με τις εξατομικευμένες ανάγκες του κάθε ασθενή, αποτελούν τα ισχυρά οφέλη της μεθόδου σε σύγκριση με τη διακαθετηριακή τοποθέτηση αορτικής βαλβίδας. Η ελάχιστα επεμβατική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας είναι σύγχρονη και πολύ εξειδικευμένη μέθοδος που πραγματοποιείται από συγκεκριμένους και έμπειρους καρδιοχειρουργούς και τείνει να αντικαταστήσει την κλασική μέθοδο με τη μεγάλη μέση στερνοτομή.
